Muhterem Hocam, kendimize yapılan bir haksızlıkta karşılık vermememiz gerektiğini öğrendik. Birisi başka birisine bir haksızlık yaparsa, kötülük yaparsa; biz buna şahit olmuşsak, d
Soru
Muhterem Hocam, kendimize yapılan bir haksızlıkta karşılık vermememiz gerektiğini öğrendik. Birisi başka birisine bir haksızlık yaparsa, kötülük yaparsa; biz buna şahit olmuşsak, davranış biçimimiz nasıl olmalıdır? Açıklar mısınız?
Cevap
Evet, burada durum farklı sevgili kardeşlerim. İşte Nebîler Sultanı Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in bir hadîsi: “Bir haksızlığın bulunduğu yerde, onu önlemeye muktedirseniz, elinizle yapın. Olmazsa dilinizle, olmazsa kalbinizle buğz edin.”
HADÎS-İ ŞERİF
Kaynak: Tirmizî, Fiten, 11; İbn Mâce, Fiten, 20.
"Bir kötülük gördüğünüz zaman elinizle, gücünüz yetmezse dilinizle, ona da gücünüz yetmezse kalben buğz ediniz."
"Gördüğünüz zaman elinizle, gücünüz yetmezse dilinizle, ona da gücünüz yetmezse kalben buğz edin." Öyleyse biz, eğer elimizle, dilimizle, kalbimizle karşı çıkmazsak, kesinlikle (biz) bize düşeni yapmamış oluruz.
Bize karşı bu yapıldığı zaman affedeceğiz. Ama onu yapan kişinin lehine. Yani affediyoruz ama öbür tarafta iki kişi birbirine karşı.
Ne diyordu Peygamber Efendimiz (S.A.V)?
“Kendiniz için istediğinizi, kardeşiniz için istemedikçe…”
HADÎS-İ ŞERİF
Kaynak: Buhârî, Îmân 7; Müslim, Îmân 71-72
"Sizden biriniz, kendisi için arzu edip istediği şeyi din kardeşi için de arzu edip istemedikçe gerçek anlamda îmân etmiş olmaz."
Kendimiz affediyoruz. Ona da o istikamette, affetmesi istikametinde telkinde bulunabiliriz.
“Sizden biriniz kendisi için arzu edip istediği şeyi din kardeşi için arzu edip istemedikçe gerçek anlamda îmân etmiş olamaz.”
Neyi kendimiz için istemiyorsak kardeşimiz için de istemeyeceğiz. Neyi kendimiz için istiyorsak kardeşimiz için de istememiz gerekir.
Dolayısıyla biz buna şahitsek elimizle, dilimizle ve kalbimizle karşı çıkmamız lâzım.
Allahû Tealâ kalben Hûd Suresinin 113. âyet-i kerimesinde: “Zalimlere gönülden meyletmeyin, yoksa size de ateş dokunur.”
11/HÛD-113 Ve lâ terkenû ilâllezîne zalemû fe temessekumun nâru ve mâ lekum min dûnillâhi min evliyâe summe lâ tunsarûn(tunsarûne).
Ve zalim olan kimselere meyletmeyiniz. O taktirde size ateş dokunur. Sizin Allah’tan başka dostunuz yoktur. Sonra yardım olunmazsınız.
“Zalim olan kimselere meyletmeyiniz. O taktirde size ateş dokunur.”
Yani biri diğerine zulmediyor, siz de ona çanak tutuyorsanız, o zaman siz de ortak olursanız; o zaman size de ateş dokunur. Mutlaka karşı çıkmamız gerekir.