Muhterem Hocam, Kur’ân-ı Kerim’deki bütün âyetler farz ise Âli İmrân-134’teki affetmek, sabretmek, öfkelerini yutmak, bunlar farz emirdir, diyebilir miyiz?

Soru

Muhterem Hocam, Kur’ân-ı Kerim’deki bütün âyetler farz ise Âli İmrân-134’teki affetmek, sabretmek, öfkelerini yutmak, bunlar farz emirdir, diyebilir miyiz?

Cevap

Tabiatıyla. Zaten kişinin seviyesine paralel olarak evvela kısas hükmü geliyor. Şeriat kısası, tarikat affı, hakikat ise kötülüğe karşı hayırla mukabele etmeyi gerektiriyor. Bunun dışında, şeriatın dışında da davranan var mı? Elbette, Onlar; kendileri ulaşmayı dilemeyen ve başkasının da dilemesine mani olanlar, seçilen ama Allah’a ulaşmayı dilemeyenler ve bir de seçilmeyenlerdir. Bunların hepsi aslında Kur’ân dışı zanlarına tâbî oluyorlar ve devamlı insanlarla kavga hâlindeler.

Ama kim ki bu dünyada iç dünyasındaki kavgasını bitirip dış dünyasındaki başka insanlarla kavgasını bitirmek, Allah’la ilişkilerinde bütün emirlere itaat edip yasak ettiği fiilleri işlememek istiyorsa, tedricî basamaklar içerisinde evvela nefs tezkiyesi ile affetmeyi öğrenecek, nefs tasfiyesinde sabra ulaşıp öfkelerini yutanlardan olacak. Daha sonra da üst seviyeye ulaşacak, inşaallah.

Mesela Hz. Ebûbekir “Affetmek borçtur, iyilik yapmak farzdır.” diyor. Yani ne demek? Affetmek borç, mutlaka yapmalıyız. Borç, başkasına ödememiz gereken şeydir. O zaman dışımızdaki herkese biz borçluyuz. Herhangi bir hata işlemeleri hâlinde bizim ne yapmamız lâzım? Affetmemiz lâzım; borçluyuz onlara. Ama iyilik yapmak, yani kötülüğe karşı iyilikle mukabele etmek de hakikatin bir gereği olarak kesinlikle farzdır. Allah razı olsun.

3/ÂLİ İMRÂN-134: Ellezîne yunfikûne fîs serrâi ved darrâi vel kâzımînel gayza vel âfîne anin nâs(nâsi), vallâhu yuhibbul muhsinîn(muhsinîne).

Onlar (muttekîler), bollukta ve darlıkta (Allah için) infâk ederler (verirler) ve onlar öfkelerini yutanlardır (tutanlardır) ve insanları affedenlerdir. Ve Allah, muhsinleri sever.