Muhterem Hocam, Lokmân 12’ye göre Allah’ın hikmeti vermesinin nedeni kişinin Allah’a şükretmesidir diyebilir miyiz?

Soru

Muhterem Hocam, Lokmân 12’ye göre Allah’ın hikmeti vermesinin nedeni kişinin Allah’a şükretmesidir diyebilir miyiz?

Cevap

"Lokmân 12’ye göre Allah’ın hikmeti vermesinin nedeni kişinin Allah’a şükretmesidir diyebilir miyiz?"

31/LOKMÂN-12 Ve lekad âteynâ lukmânel hikmete enişkur lillâh(lillâhi), ve men yeşkur fe innemâ yeşkuru li nefsih(nefsihî), ve men kefere fe innellâhe ganiyyun hamîd(hamîdun).

Ve andolsun ki Lokman’a hikmet verdik ki, Allah’a şükretsin. Ve kim şükrederse, o taktirde sadece kendi nefsi için şükreder. Ve kim küfrederse (inkâr ederse), o taktirde muhakkak ki Allah; Gani’dir (kimsenin şükrüne ihtiyacı yoktur), Hâmid’dir (hamdedilen).

Burada şükretmek hikmetin verilmesindeki sebeplerden sadece bir tanesidir.

Elbette ki hikmete ulaşanlar Allah’a şükredenlerdir. Ama sadece şükretmiş olsaydı, daimî zikre ulaşmak konusunda hiçbir gayretin sahibi olmasaydı, Allah’a ulaşmayı dilemeseydi, şükretmiş olmasına rağmen şükür kabul edilmeyecekti.

Lokmân Suresi’nin bu âyet-i kerimesinde: “Biz Lokmân (A.S)’a hikmeti verdik, şükretsin diye.”

Lokmân’ın da şükretmesi sadece bir özelliktir. Onun ötesinde Allah’a ulaşmayı dilemiştir, irşad makamına ulaşıp tâbî olmuştur, ruhunu ve vechini, nefsini ve iradesini de Allah’a teslim etmiştir. Ve de hikmet sahibi olmuştur. Yani sadece şükretti diye değil.

“Biz Lokmân (A.S)’a hikmeti verdik. Allah’a şükret veya şükredenlerden ol."

Şükrün en üst seviyedeki edası daimî zikir. Daimî zikrin sahipleri zaten hikmet sahipleridir. Dolayısıyla hamdin, şükrün birleştiği yer bu nokta olabilir. Allahû Tealâ buna işaret buyuruyor. Yani sadece dilden şükretmek bizi daimî zikrin mükâfatı olan hikmet sahibi kılamaz. Allah razı olsun.