Muhterem Hocam, insanlar birbirlerini sevseler, başkaları için onları mutlu etme istikametinde talepte bulunan olsalar, mutlu olabilirler mi?

Soru

Muhterem Hocam, insanlar birbirlerini sevseler, başkaları için onları mutlu etme istikametinde talepte bulunan olsalar, mutlu olabilirler mi?

Cevap

Nebîler Sultanı Peygamber Efendimiz (S.A.V) şöyle buyuruyor:

Kaynak: Buharî, Edeb, 27; Müslîm, Birr, 67.

"Nefsim kudret elinde olan Allah’a yemin olsun ki, îmân etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de îmân etmiş olamazsınız."

Öyleyse birbirini sevebilmeleri için mutlak surette Allah’a ulaşmayı dilemeleri lâzım. Çünkü Allahû Tealâ, Allah’a ulaşmayı kalben dileyenlerin kalplerini sevgide birleştiriyor. Öyle insanlar kendi kendine “Hadi ben seni seviyorum” la olmuyor. Eğer gerçekten insan, kardeşiyle olsaydı, o zaman Kabil Habil’i öldürmezdi. Ama gördük ki, öyle.

O zaman: “İman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de mü'min olamazsınız.” Kişinin mutlaka Allah’a ulaşmayı kalben dilemesi ve birbirini sevenlerden olabilmesi için mutlak surette tâbîyetini gerçekleştirmesi lâzım.

"Başkaları için onları mutlu etmesi istikametinde talepte bulunanlar olsalar..." Bu talepte bulunmak, bu hedefe ulaşabilmek, ancak yine devreye mürşidin himmeti, Allah’ın nusretinin girmesiyle olur. Yani bu yolda ulaşabildiğimiz ne kadar güzellik varsa, burada hepsinde mürşidin himmeti var, Allah’ın nusreti var. Allah razı olsun.