Muhterem Hocam, Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in Rahmet-i Rahmân’a kavuşmasından sonra sahâbe araya başka kimseyi koymayıp doğrudan Allah’a mı yönelmişti?

Soru

Muhterem Hocam, Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in Rahmet-i Rahmân’a kavuşmasından sonra sahâbe araya başka kimseyi koymayıp doğrudan Allah’a mı yönelmişti?

Cevap

Sevgili kardeşlerim hiç de öyle değil. Allah Resûl'ü (S.A.V) Efendimiz “benim mürebbim mürşidim olmasaydı ben de Rabbime arif olamazdım.” diyen Peygamber Efendimiz (S.A.V)’dir ve bütün sahâbe Rab’lerini arif kılıyor. Zaten bütün sahâbenin Peygamber Efendimiz’e (S.A.V)’e tâbî oldukları konusunda hiç kimsenin itirazı yok.

HADÎS-İ ŞERİF “Levlel mürebbi lema araftü rabbi.” “Benim mürebbim (mürşidim) olmasaydı ben de Rabbime arif olamazdım.”

Onun Rahmet-i Rahmân’a kavuşmasından sonra ise dört halife hüküm sürdü: Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali ve Hulefâ-i Râşidîn’di. Yani mürşid halifelerdi. İrşad yetkisinin sahibi olan halifelerdi. Yetmez onlardan sonra da sahâbeye tâbî olundu. Tâbiîne tâbî olundu. Tâbiiyet %100 farz. Yetmez. Onlardan sonra da sahâbeye tâbî olundu. Tâbiîne tâbî olundu. Tâbiiyet %100 farz.

Öyleyse Peygamber Efendimiz (S.A.V) Rahmet-i Rahmân’a kavuşmasından sonra sahâbenin başıboş kalması düşünülemez. Evvela Hz. Ebubekir’e biat ettiler. Ondan sonra Hz. Ömer’e biat ettiler. Ondan sonra Hz. Osman’a, ondan sonra Hz. Ali’ye ve daha sonra sahâbeye, sahâbilere, tâbiîne, tebe-i tâbiîne hep tâbî oldular. Tâbiiyet dinimizde farz. Allah razı olsun.