Muhterem Hocam, tebliğ yaptığımızda bazen çok yanlış anlıyorlar ve bu durum bizi çok üzüyor. En ahsen nasıl tebliğ yapabilirim?

Soru

Muhterem Hocam, tebliğ yaptığımızda bazen çok yanlış anlıyorlar ve bu durum bizi çok üzüyor. En ahsen nasıl tebliğ yapabilirim?

Cevap

Sevgili kardeşlerim, tebliğ yaparken birinci ve ikinci safha vardır. Birinci safha olmazsa olmaz şarttır. İkinci safha da birinci safhanın sağlamasıdır. Birçok insan diyor ki: “Hocam, sen söylüyorsun, ben de Allah’a ulaşmayı diledim ama hiç de ne zikir sevgisi var, ne mürşid sevgisi var, ne şu…” O zaman ona neden bahsetmemiz lâzım? Mürşide tâbiiyetten bahsetmemiz lâzım sevgili kardeşim, tıpkı 25 âyet-i kerîmede: Peygamberlerin kavimlerine “Takva sahibi olun, bana itaat edin” deniyor. Bunu mutlaka hepimizin yapması lâzım. Takva sahibi olup mutlaka mürşide tâbiiyet gereklidir.

İşte takva sahibi olmanın sağlaması itaat. İtaatın sağlaması takva sahibi olmak. Kişi geliyor “Ben mürşide tâbî oldum.” Herhangi birisinden duymuş mürşide tâbî olmak gerekli ama hacet namazı kılmadan etrafındaki kişiye, gidip birisine tâbî oluyor. Ama yine hedefine ulaşamıyor. Neyin eksik olduğunu söyleyebilir misiniz? Allah’a ulaşma dileği eksik. Allah’a ulaşma dileği olmadan gidip tâbi olmuş. Dolayısıyla bir farz, ikincisi de birin sağlaması. Birin yani gerçekten kalpten dileyip dilemediğinin sağlaması mutlaka tâbiiyettir. Kim 12 tane ihsanla mürşidine tâbî olmuşsa, o mutlak surette kalpten Allah’a ulaşmayı dilemiştir. Kim tâbiiyetini gerçekleştirmiş ama 12 tane ihsanın sahibi değilse, o Allah’a ulaşmayı dilememiştir.

O zaman kardeşimiz sual soruyor: "En ahsen tebliğ nasıl olmalı?" En ahsen tebliğ, insanları Allah’a ulaşma dileğine davet etmektir. Bu davetin, kalpten dileyip dilemediğinin sağlaması, mürşid sevgisi, zikir sevgisi, insan sevgisidir. Ne diyor İncil’deki bir âyet: “Gördüğü kardeşini sevmeyen, görmediği Allah’ı sevdiğini iddia ederse, yanlış yapmıştır.” Allah razı olsun.