Muhterem Hocam, Tevbe 34’te geçen altın gümüş biriktirmenin muhtevası nedir? Günümüzde insanlar enflasyondan korunmak için altın yatırımı yapıyorlar. Bu uygun bir davranış biçimi m
Soru
Muhterem Hocam, Tevbe 34’te geçen altın gümüş biriktirmenin muhtevası nedir? Günümüzde insanlar enflasyondan korunmak için altın yatırımı yapıyorlar. Bu uygun bir davranış biçimi midir?
Cevap
9/TEVBE-34: Yâ eyyuhâllezîne âmenû inne kesîran minel ahbâri ver ruhbâni le ye’kulûne emvâlen nâsi bil bâtıli ve yasuddûne an sebîlillâh(sebîlillâhi), vellezîne yeknizûnez zehebe vel fıddate ve lâ yunfikûnehâ fî sebîlillâhi fe beşşirhum bi azâbin elîm(elîmin).
Ey âmenû olanlar (ölmeden önce Allah’a ulaşmayı dileyenler)! Muhakkak ki; ahbarlardan (yahudi âlimlerden) ve ruhbanlardan (rahiplerden) çoğu, mutlaka insanların mallarını bâtılla (boş yere, haksız olarak) yerler ve Allah’ın yolundan engellerler (mani olurlar). Ve altın ve gümüşü biriktiren ve onu Allah yolunda infâk etmeyen kimseler; artık onlara elîm azabı haber ver.
Burada gerek yahudilerden gerek hristiyanlardan bazı bilginlerin ve rahiplerin altını, gümüşü biriktirdiklerini, insanlardan haksız yere para aldıklarını ve parayı da Allah yolunda harcamadıklarını söylüyor. Allahû Tealâ, “Onları acı bir azapla müjdele.” diyor. Aradan geçen zaman parçalarında İblis, bütün insanları dejenere etmek, yozlaştırmak için elinden gelen gayreti göstermiş ve dejenerasyon gerçekleşmiştir. Şeytana bu istikamette uymamak asıldır.
Allahû Tealâ’nın dizaynı odur ki Allah yolunda hizmet verenler, bu konuda kendilerine düşenleri yapmak mecburiyetindedir. Aradan zaman geçtikçe bütün dinlerde insanların büyük bir kısmı ne yazık ki yozlaşmanın içine girmişlerdir. Görünen dinlere baktığımız zaman sadece din adamlarının değil, insanların da %90’ından fazlasının Allah’ın kurtuluş reçetesini unuttuklarını, tatbik etmediklerini ve daha kötüsü yaptıklarının doğru olduğunu zannettiklerini görüyoruz. Zaman içerisinde İblis dinlerin muhtevasını bozmayı başarmış; İslâm’dan, hristiyanlıktan, yahudilikten çok şey koparmıştır. Aradan asırlar geçtikçe İblis’in insanları adım adım Allah’ın yolundan ayırdığının kesin işaretini görüyoruz. Bu
âyet-i kerime, artık yahudilerde de hristiyanlarda da, özellikle din adamlarında ve rahiplerde bir yozlaşmanın kesinlikle mevcut olduğuna işaret etmektedir. Bugün İslâm’da da ne yazık ki aynı şeyler söz konusu. İnsanlar dinlerini unutmuşlar, artık yaşamıyorlar.