Muhterem Hocam, Yûnus Suresi’nin 22. âyet-i kerimesini, 'Ben ateistim' diyen kişilerin ölüm korkusu gelince inanmadıkları Allah’tan yardım istediklerine delil olarak gösterilebilir

Soru

Muhterem Hocam, Yûnus Suresi’nin 22. âyet-i kerimesini, 'Ben ateistim' diyen kişilerin ölüm korkusu gelince inanmadıkları Allah’tan yardım istediklerine delil olarak gösterilebilir miyiz?

Cevap

10/YÛNUS-22 Huvellezî yuseyyirukum fîl berri vel bahr(bahri), hattâ izâ kuntum fîl fulki, ve cereyne bihim bi rîhin tayyibetin ve ferihû bihâ câethâ rîhun âsifun ve câehumul mevcu min kulli mekânin ve zannû ennehum uhîta bihim deavûllâhe muhlisîne leHÛD din(dine), le in enceytenâ min hâzihî le nekûnenne mineş şâkirîn(şâkirîne).

Karada ve denizde sizi seyrettiren (gezdiren) O’dur. Hatta siz gemi(ler)de idiniz ve güzel, hoş bir rüzgâr ile onlarla (içindekilerle) (denizde gemiler) seyrediyorlardı (yüzüyorlardı). Ve onunla ferahladılar (sevinçliydiler). Ona fırtınalı bir rüzgâr geldi ve onları her taraftan dalgalar sardı. Onlarla ihata edildiklerini (kuşatılıp çevrildiklerini) zannettiler. Dini, ona mahsus (has) kılarak ihlâsla Allah’a dua ettiler: “Eğer bizi bundan kurtarırsan, biz mutlaka şükredenlerden oluruz.”

Tabiî örnek verilebilir. Allah’a inanmayan kişilerin ölüm korkusu kendisini sarınca, derhal Allah’tan yardım istediğini görüyoruz.