Muhterem Hocam, zamanında değer verdiğim iki insanın yaptıkları kötülük aklıma geliyor ve çok kızıyorum. Bu konuda ne buyurursunuz?
Soru
Muhterem Hocam, zamanında değer verdiğim iki insanın yaptıkları kötülük aklıma geliyor ve çok kızıyorum. Bu konuda ne buyurursunuz?
Cevap
Sevgili kardeşlerim, herkes nefs sahibidir ve nefs, şiddetle kötülüğü emreder.
Yûsuf Suresinin 53. âyet-i kerimesinde peygamber olan Yûsuf (A.S):
12/YÛSUF-53 Ve mâ uberriu nefsî, innen nefse le emmâretun bis sûi illâ mâ rahime rabbî, inne rabbî gafûrun rahîm(rahîmun).
Ve ben, nefsimi ibra edemem (temize çıkaramam). Muhakkak ki nefs, mutlaka sui olanı (şerri, kötülüğü) emreder. Rabbimin Rahîm esmasıyla tecelli ettiği (nefsler) hariç. Muhakkak ki Rabbim, mağfiret edendir (günahları sevaba çevirendir). Rahîm’dir (rahmet nurunu gönderen ve merhamet edendir).
Öyleyse herkes bu kanuna tâbî. Sen çok değer verebilirsin ama değer verdiğin insanda da bir nefs var, o nefsin 19 tane afeti var ve şeytanın o 19 afete tesir etmesiyle devamlı bizi kötülüğe, şerre zorluyor. Eğer olayı bu şekilde ifade edecek olursak o zaman bize düşen nedir?
O değer verdiğin insan, sana yaptığı kötülükle şunlara mahal veriyor:
Kötülük yapan kişi derecat kaybediyor. Kötülüğe maruz kalan kişiyse derecat kazanıyor. Bu bir.
İkincisi, biz nefsimizin bize bu kötülüğü yaptırdığının farkına vardığımız zaman hemen zikre başlayıp o kalbimizde bizi şerre sürükleyen nefsimizin afetlerini hemen dizginlememiz, temizlememiz gerekir.
Üçüncüsü, herkese yardımcıyız. Allahû Tealâ herkesi bizim için yaratmış. Allah için olmak, başkaları için yaşamaktır, başkalarını mutlu etmektir. İşte insanları mutsuz ve huzursuz eden başkaları değil, kendi nefsleridir. O zaman onları mutlu etmek istiyorsak bunları onlara anlatmamız, onların da nefs tezkiyesi ve tasfiyesine yardımcı olmamız lâzım. Allah razı olsun.