Muhterem Hocam, bilimsel bir araştırmada affetmenin insanı daha mutlu ve huzurlu yaptığına dair sonuçlar alınmış. Bu doğru mudur? Affetmenin etkilerini anlatabilir misiniz?

Soru

Muhterem Hocam, bilimsel bir araştırmada affetmenin insanı daha mutlu ve huzurlu yaptığına dair sonuçlar alınmış. Bu doğru mudur? Affetmenin etkilerini anlatabilir misiniz?

Cevap

Evet sevgili kardeşlerim, zaten bu, 1400 yıl evvel Kur’ân-ı Kerim’de yer almış. Allahû Tealâ diyor ki: “Hesap Bizim işimiz. Siz sadece tebliğ ediniz.” Öyleyse “Affet ve marufla emret.” Şimdi affetmezse ne olur? Affetmediği zaman kin oluşur. Onun için Yunus diyor ki:

“Düşmanımız kindir bizim,

Biz kimseye kin tutmayız.”

Nefsimizin 19 afetinden bir tanesi de kin ve nefrettir. Kin, insanın iç dünyasında söz konusu olunca kişi kini tercih ederse affı değil, intikamı tercih eder. Affetmek büyüklüktür, şereftir. Af, barışın zekâtıdır. Ama affetmenin zıttı olan kin söz konusu olabilir. Affetmezse kin ve peşinden intikam söz konusu olabilir. Allahû Tealâ Kur’ân-ı Kerim’de bunların hiçbirisini uygun görmüyor. “Affederseniz sizin için daha hayırlıdır.” buyuruyor. Şûrâ Suresinin 40 ve 43. âyet-i kerimelerinde:

42/ŞÛRÂ-40: Ve cezâu seyyietin, seyyietun misluhâ, fe men afâ ve asleha fe ecruhu alâllâh(alâllâhi), innehu lâ yuhıbbuz zâlimîn(zâlimîne).

Bir kötülüğün cezası onun misli kadar kötülüktür. Fakat kim affeder ve ıslâh ederse artık onun ecri (mükâfatı) Allah’a aittir. Muhakkak ki O (Allah), zalimleri sevmez.

42/ŞÛRÂ-43: Ve le men sabere ve gafere inne zâlike le min azmil umûr(umûri).

Ve elbette kim sabreder ve bağışlarsa muhakkak ki bu, gerçekten azîm (büyük) işlerdendir.

Öyleyse bilimsel bir araştırmada affetmenin insanı daha mutlu ve huzurlu yaptığına dair sonuçlar… Evet. En azından affeden kişi kendisinde kinin oluşmasına mâni olur, derecat kazanır, karşı tarafla barışık hâlde kalır, küsmez. Daha birçok boyutlarıyla affetmenin insanı huzurlu ve mutlu ettiğini görebiliriz. Zaten Kur’ân-ı Kerim bütün insanlar için bir mutluluk davetiyesi, mutluluk reçetesi, mutluluk garantisi değil mi? Ve A’râf-199’da Allahû Tealâ Peygamberine “Sen affet.” diyor:

7/A’RÂF-199: Huzil afve ve’mur bil urfi ve a’rıd anil câhilîn(câhilîne).

Affı ahzet (affı kendine usul edin) ve irfanla emret ve cahillerden yüz çevir.

Öyleyse affetmenin insanı daha mutlu, huzurlu yaptığı Kur’ân-ı Kerim’le de örtüşüyor. Affetmezse kin oluşur, intikama gider; intikam birbirini tetikler ve devamlı bir düşmanlık, huzursuzluk ve mutsuzluğa sebep olur.