Muhterem Hocam, bir misafirimiz “Allah dedikçe şeytanın değil, Allah’ın emirlerini yapma yolunda ilerliyoruz.” dedi. Zikir insanı şeytandan uzaklaştırır mı?

Soru

Muhterem Hocam, bir misafirimiz “Allah dedikçe şeytanın değil, Allah’ın emirlerini yapma yolunda ilerliyoruz.” dedi. Zikir insanı şeytandan uzaklaştırır mı?

Cevap

Evet. Bütün insanlar nefslerinde %100 afetlerle doğarlar. Şeytan başlangıçta nefsin kalbinin %100’üne kumanda eder. Allahû Tealâ ile olan ilişkilerimizde şeytanın karanlıklarının kalbimize dolmasını önleyen sistem, o zikir yapmaktır.

%7, %7 nefsin kalbindeki karanlıkların yok olduğunu, %51 Allah’ın nurunun o kalbe yerleştiğini görüyoruz. Sonuç ne? Şeytanın hâkimiyeti %100 iken kişi nefs tezkiyesini yaparsa %49’a düşmüştür. İşte şeytan buna tahammül edemez. Çünkü kendisinin size tesir edebilmesi nefsinizin kalbindeki afetlerin varlığına bağlı. İşte bunun için şeytanı en çok etkileyen şey zikirdir.

Kişi zikirlerini eksiltirse şeytan ona musallat olur. “Kim Rahmân’ın zikrinden göz yumarsa biz ona şeytanı musallat ederiz.” (Zuhrûf 36)

ZUHRÛF-36: Ve men ya’şu an zikrir rahmâni nukayyıd lehu şeytânen fe huve lehu karîn(karînun).

Ve kim Rahmân'ın zikrinden yüz çevirirse, şeytanı ona musallat ederiz. Böylece o (şeytan), onun yakın arkadaşı olur.

Bakara 257’de: Allah âmenû olanların dostudur. Onları zulmetten nûra çıkartır. Kâfirlerin dostu da tâğuttur. Onları da nurdan zulmete götürür.”

BAKARA-257: Allâhu velîyyullezîne âmenû, yuhricuhum minez zulumâti ilen nûr(nûri), vellezîne keferû evliyâuhumut tâgûtu yuhricûnehum minen nûri ilâz zulumât(zulumâti), ulâike ashâbun nâr(nâri), hum fîhâ hâlidûn(hâlidûne).

Allah, âmenû olanların (Allah'a ulaşmayı dileyenlerin) dostudur, onları (onların nefslerinin kalplerini) zulmetten nûra çıkarır. Ve kâfirlerin dostları taguttur (onlar, şeytanı dost edinirler, şeytan kimseye dost olmaz), onları (onların nefslerinin kalplerini) nurdan zulmete çıkarırlar. İşte onlar, ateş ehlidir. Onlar, orada ebedî kalacak olanlardır.

Allah razı olsun.