Muhterem Hocam, halk arasında "İnsanı evliya yapan şey korkusudur." deniyor. Bu konuyu bize açıklayabilir misiniz?
Soru
Muhterem Hocam, halk arasında "İnsanı evliya yapan şey korkusudur." deniyor. Bu konuyu bize açıklayabilir misiniz?
Cevap
"Sevgili kardeşlerim Kur'ân-ı Kerim'e baktığımız zaman, Resulullah'ın bu konudaki hadislerine baktığımız zaman kesinlikle insanı evliyâ kılan korku değil, sevgidir.
3/ÂLİ İMRÂN-119 Hâ entum ulâi tuhıbbûnehum ve lâ yuhıbbûnekum ve tu’minûne bil kitâbi kullihi, ve izâ lekûkum kâlû âmennâ, ve izâ halev addû aleykumul enâmile minel gayz(gayzi), kul mûtû bi gayzikum, innallâhe alîmun bi zâtis sudûr(sudûri).
İşte siz (müminler) böylesiniz, siz onları seversiniz ve onlar sizi sevmezler ve siz kitabın tamamına îmân edersiniz. Ve sizinle karşılaşınca "Biz îmân ettik." dediler, yalnız kaldıkları zaman, size karşı öfkelerinden parmak uçlarını ısırdılar. De ki: "Öfkenizden ölün." Muhakkak ki Allah, sinelerde olanı en iyi bilendir.
İşte Âli İmrân Suresi'nin 119. ayet-i kerimesi Allah sahâbeye sesleniyor. "Siz müminler böylesiniz, siz onları seversiniz, onlar sizi sevmezler. Siz Kitab'ın tamamına îmân edersiniz."
Ve Resulullah (S.A.V) Efendimiz: "Allah'ı nimetlerinden dolayı seviniz, beni de Allah'tan dolayı seviniz, sahâbemi de benden dolayı seviniz." Ve Allah Resulu başka hadîste: "Kolaylaştırınız, zorlaştırmayınız; Sevdiriniz (müjdeleyiniz), nefret ettirmeyiniz," buyuruyor.
Ve çağımızda devrin imamı Muhterem Efendimiz Mehdi (A.S)'ın sözü: "Seviniz, Sevdiriniz, Nefret ettirmeyiniz, Nefret ettirmeyiniz." Öyleyse A'dan Z'ye kadar evliyâ olmak Allah sevgisiyle gerçekleşen bir olgudur, vetiredir. "Her kötülüğün başı dünya sevgisidir, her hayrın başı da Allah sevgisidir. Seven sevdiğine koşar, korkan korktuğundan kaçar."
Eğer öyleyse Allah korkusu ise, işte bugüne kadar din adamları hep insanları korkuyla bir eğitime tabii tutmuşlar. Manzarayı görüyorsunuz. İslâm'ı yaşadığını zanneden insanlar, İslâm ülkeleri %90'dan fazlası Kur'ân'daki İslâm'ı yaşamıyor. Sadece insanların el yazmaları kitaplardaki zanlarını ezberlemişler ve dîni yaşadıklarını zannediyorlar. Kalpleri kapalı, merhamet söz konusu değildir, sevgi yok. Sadece şekil şartlarına bağlı bir takım ritüeller söz konusu. Ama dîn ahlaktır, güzel ahlaktır. Kur'ân ahlâkıdır. Allah'ın ahlakıyla ahlaklanmaktır. Allah da en çok sevendir. Allah'ın zatından bize üfürülen ruhun 19 tane hasletinden bir tanesi sevgidir. Sevgiyi terazinin bir kefesine koyun, ruhun diğer 18 tane hasletini diğer kefesine koyun, ağır gelen sevgidir.
Öyleyse "Halk arasında insanı evliyâ yapan şey", sevgidir. Korku sevginin kaybedilmesi korkusudur. Yani şöyle düşünün; hangi meyvayı düşünürseniz düşünün kabuğu korkuyu temsil ediyor, içi sevgiyi temsil ediyor. İşte Mevlânâ diyor ki: "Kıyâmet gününde insanlar cevizler gibidir, o gün kırılacaklar bazılarının içi boş, bazılarının içi dolu çıkacak." İşte korkuyla dîni yaşayanların içi boş, sevgiyle dîni yaşayanların içi dolu. Ve cevizin insana fayda veren kısmı dışı sert kabuğu değil, içidir. İnsanlar ondan faydalanır, gıdalanırlar.
Onun için Muhterem Efendimiz şöyle buyuruyor: "Bütün dünyaya sevginin gözlükleriyle, hatta sevginin dürbünüyle, hatta sevginin teleskopuyla bakın. Sizi siz yapacak olan, Allah'ın sevgilisi kılacak olan şey, sizin başkalarına verdiğiniz, verebildiğiniz sevgidir sadece."
"Seviniz, sevdiriniz. Nefret etmeyiniz, nefret ettirmeyiniz."
"Seven sevdiğine koşar. Korkan korktuğundan kaçar."
Allah razı olsun.