Muhterem Hocam, “Hz. Âdem’e sonsuz bir cennet hayatı verilmiş, hesapsız sınırsız ikramlar var. Buna rağmen İblis, Âdem Aleyhisselâm ve eşine vesvese ile yasak ağaçtan yedirdi. O za

Soru

Muhterem Hocam, “Hz. Âdem’e sonsuz bir cennet hayatı verilmiş, hesapsız sınırsız ikramlar var. Buna rağmen İblis, Âdem Aleyhisselâm ve eşine vesvese ile yasak ağaçtan yedirdi. O zaman Hz. Âdem Aleyhisselâm’ın nefsi tezkiye ve tasfiye değil; dolayısıyla peygamber değildi diye zannediyorum. Acaba Rabbimizin muradı, Hz. Âdem Aleyhisselâm ve bizlere mesajı; nefsin şiddetle şerri emrettiği ve sonsuz cennette bile nefsin doyumsuzluğu, istek ve arzuların şeytanın vesvesesiyle nasıl yasakları işlediğinin kesin ispatı için midir, diyebilir miyiz?”

Cevap

Elbette, Allahû Tealâ yaratıyor ve cennetine koyuyor. Henüz bir nefs tezkiyesi, tasfiyesi yok. Ama cennetteyken yeryüzüne indiği için o sıkıntıyı yaşıyor. Allahû Tealâ hem Tâhâ 120’de hem de Bakara 37’de?

20/TÂHÂ-120 Fe vesvese ileyhiş şeytânu kâle yâ âdemu hel edulluke alâ şeceratil huldi ve mulkin lâ yeblâ.

Böylece şeytan, ona vesvese verdi. Dedi ki: “Ey Âdem! Sana, ebedîlik ağacına ve sona ermeyecek bir saltanata, delâlet edeyim mi (ulaşmanı sağlayayım mı)?”

2/BAKARA-37 Fe telekkâ âdemu min rabbihî kelimâtin fe tâbe aleyh(aleyhi), innehu huvet tevvâbur rahîm(rahîmu).

Sonra Âdem, Rabbinden kelimeleri telakki etti (öğrendi) (ve Rabbine tövbe etti.). Bunun üzerine (Allah), onun tövbesini kabul buyurdu. Muhakkak ki O, Tevvab’tır (tövbeleri kabul edendir), rahîm’dir (rahmet nuru gönderendir).

“Şeytan ona vesvese verdi. Ey Âdem! Sana ebedîlik ağacını sona ermeyecek. Yani daha fazlasını ona istiyor; Allah’ın verdiğinin daha ötesine geçerek daha fazlasını, dâimî bir hayat…Ama Allahû Tealâ herkesi ölümlü yaratmış. ötesine geçirtiyor.

20/TÂHÂ-121 Fe ekelâ minhâ fe bedet lehumâ sev’âtuhumâ ve tafıkâ yahsıfâni aleyhimâ min varakıl cenneti ve asâ âdemu rabbehu fe gavâ.

Bunun üzerine ikisi de ondan (o ağaçtan) yediler. O zaman ikisinin de edep yerleri kendilerine açıldı. Cennet yapraklarından üzerlerine örtmeye başladılar. Ve Âdem, Rabbine asi oldu, böylece azdı.

20/TÂHÂ-122 Summectebâhu rabbuhu fe tâbe aleyhi ve hedâ.

Sonra Rabbi, onu seçti. Böylece onun tövbesini kabul etti ve onu hidâyete erdirdi.

O zaman Bakara 37’de de, Allah’tan kelimeler alıp tövbe ettiğini buyuruyor. Tövbe-i Nasuh ile tövbe ettiğini bildiriyor:

Bakara 37: "Bunun üzerine (Allah), onun tövbesini kabul buyurdu." Rabbinden kelimeler telakki etti, öğrendi ve Rabbine tövbe etti.” Allah razı olsun.