Muhterem Hocam, insanı günaha sokan nefs ise neden metafizik, gözle görülmeyen varlıkların insana musallat olduğunu söylüyor? Zaten şeytan olmasa da nefs insana günah işletir. Öyle
Soru
Muhterem Hocam, insanı günaha sokan nefs ise neden metafizik, gözle görülmeyen varlıkların insana musallat olduğunu söylüyor? Zaten şeytan olmasa da nefs insana günah işletir. Öyle değil mi?
Cevap
Nefs afetlerle mücehhez ama iblis onu azdırmasa yerinde duruyor.
ORTAK AKIL
NEFS 19 AFETİ ile AKLA Ulaşır.
1. Kin ve Nefret
2. Küfür
3. Yalan
4. Zulüm
5. Haset
6. Cehalet
7. Cimrilik
8. Öfke ve Gayz
9. İsyan
10. Sabırsızlık
11. Kibir ve Gurur
12. Hırs ve Şehvet
13. Nankörlük
14. Dedikodu
15. Zan
16. İptilalar (Kötü Alışkanlıklar)
17. Vefasızlık
18. Mürailik
19. Fitne Fesat
RUH 19 HASLETİ ile AKLA Ulaşır.
1. Sevgi
2. Îmân
3. Doğruluk
4. Adalet
5. Edep
6. İlim
7. Cömertlik
8. Sekînet
9. İtaat
10. Sabır
11. Tevazu
12. Kanaat
13. Şükür
14. Ketumiyet
15. Hakikat
16. Faziletler
17. Vefa
18. İhlâs
19. Tevhit
Dolayısıyla öncelikle Allahû Tealâ Âdem babamız ve eşini cennetine koyarken ne diyor? Diyor ki: “Bu ağaçtan yeme.” İşte burası nefsin afetleri. Ama ötesi diyor ki şeytan sana bir düşman. Öyleyse iki düşmanla karşı karşıya. Birisi nefsimiz, diğeri de şeytan.
Öncelikle Kur’ân-ı Kerim’deki 114 sûrede Allahû Tealâ hangi ilişkiyi kesmemizi istiyor? “Eûzü billâhi mineşşeytânirracîm.” Bizi yaratan Allah diyor ki öncelikle şeytanla olan bağını kes.
Bir velîye sormuşlar: “Sen neyle meşgulsün arkadaş?” O da demiş ki: “Biz çözer, biz bağlarız.” “Demek ki sen hiçbir şey yapmıyorsun. Aynı yerde tekrar ediyorsun.” “Hayır.” demiş. “Biz insanların şeytanla olan bağını çözeriz. Allah ile olan bağlarını bağlarız.”
İşte öncelikle şeytanla olan bağımızın kesilmesi lâzım. Kalben Allah’a ulaşmayı dilemek. Nitekim Şuarâ 214’te:
26/ŞUARÂ-214 Ve enzir aşîratekel akrabîn(akrebîne).
Ve en yakının olan aşiretini uyar.
Uyarmak önceliklidir. Sonra diğeri müjdelemek.
Ve Hazreti Ali’ye Allah Resûlü (S.A.V) diyor ki bütün Kureyş’i bir arada topla ve diğer bütün aşiretlere bildiriyor:
HADÎS-İ ŞERİF
Kaynak: Buhârî, Tefsir, 26; Müslim, İman, 348-355; Ahmed, I, 281-307; İbn-i Sa’d, I, 74, 200; Belâzurî, I, 119; Semîra ez-Zâyid, I, 357-359.
Peygamber Efendimiz (S.A.V) Kureyş kabilesini Safâ Tepesi’ne davet etti ve şöyle hitap etti.
“–Ey Kureyş cemaâti! Ben size, şu dağın eteğinde veya şu vâdide düşman atlıları var; hemen size saldıracak, mallarınızı gasbedecek desem, bana inanır mısınız?”
Onlar da hiç düşünmeden:
“–Evet inanırız! Çünkü şimdiye kadar Sen’i hep doğru olarak bulduk. Sen’in yalan söylediğini hiç işitmedik!” dediler.
Oraya gelmiş bulunan herkesten bilâ-istisnâ bu tasdîki alan Peygamber Efendimiz S.a.v. onlara şu ilâhî hakîkati bildirdi:
“–O hâlde ben şimdi size, önünüzde şiddetli bir azap günü bulunduğunu, Allâh’a mülâkî olmaya inanmayanların o çetin azâba uğrayacaklarını haber veriyorum. Ben sizi o çetin azaptan sakındırmak için gönderildim.
Ey Kureyşliler! Size karşı benim hâlim, düşmanı gören ve âilesine zarar vereceğinden korkarak hemen haber vermeye koşan bir adamın hâli gibidir.
Ey Kureyş cemaâti! Siz uykuya dalar gibi öleceksiniz. Uykudan uyanır gibi de dirileceksiniz. Kabirden kalkıp Allâh’ın huzûruna varmanız, dünyâdaki her hareketinizin hesâbını vermeniz muhakkaktır. Netîcede hayır ve ibâdetlerinizin mükâfâtını, kötü işlerinizin de ceza ve şiddetli azâbını göreceksiniz! Mükâfât ebedî bir cennet; mücâzat ise dâimî bir cehennemdir.”
Demek ki Resûl gelip ne yapıyor? “Allah’a ulaşmayı dilemezseniz nereye gideceksiniz? Cehenneme gideceksiniz.” Ama dilerseniz onun müjdesini veriyor. İşte yıllardır Efendimiz neyin müjdesini veriyor? Dilemeniz hâlinde üç tane cennet, dünya saadetinin yarısı kime ait? Benden size hibe.
Ama öncelikle düşman şeytan. Ve şeytan da Allah’tan aldığı müsaade gelince ne diyor? “Senin Sıratı Mustakîm’ine oturacağım.” Yani Allah’a ulaşmayı dilemenin yolu üzerine oturacağım. Sağlarından, sollarından, önlerinden, arkalarından gireceğim. Onların çoğunu şükredici bulmayacaksın.
Öyleyse cehennemlik olan insanların hepsinin cehenneme gitmesinin arkasında kim var? Şeytan var. Şeytan kendisi itiraf ediyor. İbrâhîm 22’de:
14/İBRÂHÎM-22 Ve kâleş şeytânu lemmâ kudıyel emru innallâhe vaadekum va’del hakkı ve vaadtukum fe ahleftukum, ve mâ kâne liye aleykum min sultânin illâ en deavtukum festecebtum lî, fe lâ telûmûnî ve lûmû enfusekum, mâ ene bi musrihikum ve mâ entum bi musrihiyy(musrihiyye), innî kefertu bi mâ eşraktumûni min kabl(kablu), innez zâlimîne lehum azâbun elîm(elîmun).
Şeytan, emir yerine getirildiği zaman şöyle dedi: “Muhakkak ki; Allah, size “hak olan vaadini” vaadetti. Ve ben de size vaadettim. Fakat ben, vaadimden döndüm. Ve ben, sizin üzerinizde bir güce (sultanlığa, yaptırım gücüne) sahip değilim. Sadece sizi davet ettim. Böylece siz, bana icabet ettiniz. Artık beni kınamayın! Kendinizi kınayın! Ve ben, sizin yardımcınız değilim. Siz de, benim yardımcım değilsiniz. Gerçekten ben, sizin beni ortak koşmanızı daha önce de inkâr ettim. Muhakkak ki; zalimlere acı azap vardır.”
Öyleyse nefsin afetlerinin bir aktivite sergilemesinin arkasında daima şeytan var. Allah razı olsun.